en English▼
Powered by Google TranslateTranslate

حجت الاسلام جناب حسن روحانی رئیس جمهور ایران

شما “فریاد اعتراض مردم ایران را شنیدید”، و ما گفته های اخیر شما را در هیات دولت بدقت گوش کردیم.

تمام توجیهات شما، سفسطه های مستاصلانه ای بیش نبودند و راه برونشدی به مردم ایران نشان نمیدادند، فقط آشکار بود که خود نیز ، راه برونشدی برای نظامتان ندارید.

امروز تمام ملل ایرانی، خاصه ملت قهرمان تورک، در جای جای جغرافیای ایران از آذربایجان همیشه بیدار، سرزمین  قهرمان پرور قشقای، خطه افشار و خلج در خراسان بزرگ، دیار ایل مبارز بیچاقچی در جنوب شرقی، و وطن شوملای افشار در خوزستان، و بالاخره دومین شهر تورک نشین جهان، پایتخت امپراطوری قاجار، تهران بزرگ، جان بلب، کارد بر استخوان، و دل بدریا، برخاسته اند تا نیاز های حیاتی و مطالبات اساسی چهل ساله خود را بدست آورند.

اتهامات تکراری “عوامل خارجی”، “دشمنان ایران” را از زمانیکه تبریز قهرمان بپا خاست تا طومار رژیم نژادپرست آریا مهر رادر نوردد، یا دوباره وقتی که مردم قهرمان تبریز در حمایت از اعتراضات اساسی آیت لله العظمی میر کاظم شریعتمداری بپا خاستند، شنیده ایم. و دیگر، سازامروز شما بسیار تکراری است.

مردم بجان آمده اند و راه نجات دیگری جز قتل عام مردم، یا تغییر نظام باقی نگذاشته اید. اگر ذره ای درست عمل میکردید، امروز نمیبایست ازتحریکات دشمنان در هراس میبودید. پدران ما در طول تاریخ، با هم تباران، همزبانان، و حتی اقربای خویش در آنسوی مرزها جنگیده اند تا این کشور را با ملتهای عدیده بیگانه و اغلب مخاصم، صیانت کنند. امروز اگر از نفوذ “بیگانگان” وحشت دارید، از آنست که دهه های متمادی به نتایج فجایعی که در اثر خیانت، فساد، بی تدبیری، و عربده کشی های غیر مسئول خودِ شما دولتیان پدید آمده بود، کر و کورو بی اعتنا، نظاره کردید، و ملت های ایرانی تاوان آنها را پرداختند و بجان آمدند.

شما به انجام وعده های انتخاباتی اشاره کردید، حتی انسان وقیحی مثل شما هم باید، در حدی، خط شرم را مراعات کند. شما ملت تورک ایران و خاصه مردم آذربایجان را با دو وعده اساسی

و نیاز مبرم حیاتی گول زدید، اول زبان مادری، و سپس احیای دریاچه، یکی فاجعه ملی، و

دیگری فاجعه جغرافیائی و محیط زیستی.

گرانی، فساد مالی، فشار اجتماعی، فقر، فحشا، اعتیاد، و فضای امنیتی فاجعه آمیزی که در طول زمان برای این مردم بدبخت عادی شده است با تعذر به امنیت ملی، تحمل پذیر تر نمیشود.

آن امنیت ملی که شما با تبختر ادعا میکنید، در کشوری که مردم، امنیت اقتصادی، جزائی، قضائی، حقوقی، فرهنگی، و اداری ندارند، دیگر امنیت ملی نیست، “امنیت دولتی”، و صرفاً برای حفظ جاه و مقام و غارتکده خودتان، ولی با صرف ثروت ملی ایران و جان بهترین فرزندان این مرز و بوم دست و پا میکنید.

آقای روحانی همانطور که عدم مشروعیت شما، به خاندان نژادپرست پهلوی مشروعیت نداد، عدم مشروعیت آنها هم، به فجایع تحمیلی و البته توام با همان نژادپرستی شما، مشروعیت نخواهد داد.

گفتید اعتراض قابل قبول است ولی تخریب اموال و اماکن عمومی قابل تحمل نیست. این تنها نکته ایست که من و شما در نهایت دو قطب اخلاق، انصاف، و انسانیت در آن توافق داریم.

تخریب اماکن ملی و نظاره گری بر تخریب آن، از شرافت انسانی دور است، و شما بر خلاف وعده ای که در احیای دریاچه اورمیه داده و عمل نکرده بودید، باز بدون هیچ شرم و حیائی از آذربایجان حمایت میخواستید. حتی شخصی مثل شما هم باید تفاوت، تخریب درب ورودی یک ساختمان را با خشکاندن نگین آذربایجان، و عوارض بی پایان جنایت بار محیط زیستی آن بفهمد و درک بکند. خواه این جنایت برای تهیه مقدمات محل امن برای دفن زباله های اتمی روسیه در آنجا باشد، خواه برای نابودی مطلق آزربایجان، با کوچ اجباری، دربدری، و سرگردانی، و یا قبول بیماری های گوناگون، ومرگهای فاجعه آمیز، کودکان، زنان، مردان. دامن آثار این جنایت، منطقه، قفقاز، آناطولی، عراق، و فلات مرکزی ایران محدود نخواهد شد.

از نابودی اموال ملی گله کردید، ولی به نابودی فرهنگ و زبانهای چندین هزار ساله ملل ایرانی خاصه زبان تورکی با چهل میلیون نفر متکلم در ایران، نه تنها شرم نمیکنید بلکه با اشارتهای چشم و ابرو بر نژادپرستان لوس آنجلس نشین، بر آن میبالید. هنوز صدا و سیمای شما به “فارس زبانان جهان” پخش میشود نه “شهروندان ایران.”

آقای روحانی،  دیگر “کارد باستخوان رسیده است”

کنگره تورکان ایرن،  مطالبات ملی خود را در دو بخش کوتاه مدت و میان مدت، برای استحضار، تورکان ایران،و فعالین ملل دیگر ایرانی، و غایتاً مجامع بین المللی، خواه با نظام جمهوری اسلامی و خواه بعد از شما، ذیلًا اعلام میکند:

 
 
 

مطالبات بنیادین مردم تورک در سراسر ایران

)فارغ از استان، لهجه، مذهب و گرایشات سیاسی(

کوتاه مدت

 

 

ا- شناخته شدن رسمی و حقوقی وجود، نام، هویت و حقوقِ “ملت تورک” ساکن در ایران، با ذکر و تضمین آنها در قانون اساسی

2 – رسمیت  “زبان تورکی»” توسط قانون اساسی در مقیاس سراسری و دولتی ایران (در اسناد دولتی، مناسبات دولت با مردم و با دولتهای خارجی و سازمانهای بین المللی)

3 – ایجاد  سانه های جمعی دیداری و شنیداری سراسری تورکی، در هر دو بخش  دولتی و خصوصی

3 – ایجاد “نظام تحصیلی تورکزبان»” دولتی و خصوصی در همه ِ مقاطع  و در سراسر کشور.

 
 
 

مطالبات بنیادین مردم تورک در سراسر ایران

)فارغ از استان، لهجه، مذهب و گرایشات سیاسی(

میان مدت

 

 

6 – ادارهِ امور خود تورکها (در مقیاس شهر، بخش، ده، محلات) در هر جای ایران که در آن سکونت اکثریتی دارند؛ و در راس آنها منطقهِ  ملی تورک در شمال غرب ایران (اقلیم )تورکائلی= آزربایجان اتنیک)

7 – تاسیس (پارلمان اقلیم تورکائلی  (آزربایجان اتنیک) که همه منطقهِ  تورک نشین به هم پیوسته در شمال غرب ایران (  که  شهرها و روستاهای توک نشین را پوشش دهد و دارای حق وتوی قوانین و مصوبات مجلس مرکز باشد.

با آرزوی غلبه حق بر باطل

هللَُّ یَسْتَهْزِئُ بِهِمْ وَ یَمُدُّهُمْ فِي طُغْیانِهِمْ یَعْمَهُون ما بارگه دادیم، این رفت ستم بر ما

بر کاخ ستمکارات، تا خود، چه رسد خذلان

دکتر علیرضا امیر نظمی افشار کنگره تورکان ایران

دوازدهم دیماه 1396

دوم ژانویه 2018